 |
| görsel alıntıdır |
Gecenin bilmem kaçında yürüdüğü dar, arnavut kaldırımlı sokakta ondan başka kimse yoktu. Şu sıralar sık sık gece yürüyüşüne çıkmaya başlamıştı. Üstüne üstüne gelen duvarlar bahaneydi aslında, kaldıramadığı hayatın ta kendisiydi.
Akciğerlerinde dolup taşan dumanlar kalbini de kirletmiş olmalıydı bir şekilde. Sevdiklerini artık orada bulamayışının başka bir sebebi olamazdı.