Herkesin Anısına

Kulaklıkta son ses bastırdığı sesleri adam, başkalarına duyurmaktan çekinmiyordu.
Önemli olan içindekini susturmaktı ve bunda oldukça başarılıydı.
O kadar hızlı koşuyordu ki.
Hani yirmi yıl önce bir köpek kovalamıştı; ilerleyen yaşına rağmen o günden bile daha hızlı koşuyordu.
Rüzgar gibi gelip geçen yalnızca o kadın olamazdı çünkü. Müziğin, insanların, sokaktaki hayvanlar ve eşyaların kendisine bakarak hayret etmesini istiyordu.
''Ne oldu be, bu neydi abi?'' demelerini istiyordu.
Hatta birkaç kişiyi rüzgarıyla üşütmeyi diliyordu.

Kapılar

görsel alıntıdır

                                                                                                                                                                            Hiçbir hayat yoktur ki zamanın tozlu elleri elinden tutup bir yerlere sürüklemesin. Hiçbir hayat
yoktur ki Sezen Aksu dinlemiş biri kadar tam olsun.

Nelerin geleceği, neleri getireceği; bizden neler götüreceğini bilmediğimiz binlerce şeyle karşılaşır tenimiz. Tedirginliğimiz tecrübelerimiz kadar büyük, adımlarımız da bir o kadar yavaştır.

Keskin Bıçak

görsel alıntıdır

En değerlim olarak kaldığın yerden, yüreğinde kanaması hiç durmayan yaranla geldin.
Yüreğinde hala o iki ucu keskin bıçak; dokunulması, sevilmesi yasak.
Uzaktan bile kulak tırmalayan sesinin sebebiydi
Ağlama seslerini bastırmak için avaz avaz yankılanan çığlıkların



Bir ben duyardım nelerden vazgeçip, neleri sakladığını çığlıkların
Bir ben tutardım iki ucu keskin bıçağı
Yüreğinden çekip almak isterken paramparça oluşuma bile yanamazdı tenim.
Ben en çok, yanarken bile aklımın odalarından bir türlü gitmeyişini, kendimi kaybetsem de seni unutamayışımı sevdim.

Kaldı

Kaldı; hevesim kursağımda, çayım bardakta, Bayram sevincim yarınlarda.

Kaldı;zifiri bir karanlık içinde bomboş odalarda.
İki eksi bir sıfır, bir ben geride.
Hatırlatan ne varsa boğazımda kaldı.

Bir Veda

görsel alıntıdır

Gecenin bilmem kaçında yürüdüğü dar, arnavut kaldırımlı sokakta ondan başka kimse yoktu. Şu sıralar sık sık gece yürüyüşüne çıkmaya başlamıştı. Üstüne üstüne gelen duvarlar bahaneydi aslında, kaldıramadığı hayatın ta kendisiydi.

Akciğerlerinde dolup taşan dumanlar kalbini de kirletmiş olmalıydı bir şekilde. Sevdiklerini artık orada bulamayışının başka bir sebebi olamazdı. 

Gözlerindeki Işık

görsel alıntıdır

Yılların eskittiği bedeni, beyazlayan saçları, senelerin doldurduğu gamzeleri dışında değişiklik olmadı sanıyorlardı. Varsın sansınlardı.
Aslında en çok eskiyen şey kalın, yıkılmaz duvarlarıydı.Sokak sanatçılarının her gün tam kalbinde, duvarların önünde çaldığı şarkıları vardı. Bazen hüzünlü, bazen hareketli çalarlardı. Ağlasa da, gülse de bir anlamı vardı. Sevdiği herkes orada, onunlaydı çünkü.

Kaç Eylül Geçmişti Sahi?

Görsel alıntıdır.

Uykusuzluktan kan çanağına dönmüş gözleri, özenle hazırladığı bordo çantası, kahverengi düz saçları, elinde art arda yaktığı sigarasıyla gelmişti durağa. Son durağa...

Her şeyin bittiği, ve bir gün her şeyin yeniden başlamasını umut ettiği durağındaydı yeniden.

Üstünde onun en sevdiği kıyafetleri vardı. Siyah sana çok yakışıyor derdi hep. Özellikle siyah şifon gömleğine bayılırdı. Her yıl inatla bu gömleği giymesi bu yüzdendi. Giydiği, beklediği gün gömleğini yıkar, bir yıl boyunca siyah gömleği de kendisi gibi geçen günleri sayar ve o gün geldiğinde en sevdiği kokuyu da sıkarak o durağa gelirdi...