Senin Yüzünden

Gözyaşların, kirpiklerinin kıvrımlı yollarından geçiyor.                           Kendinden vererek, geçtiği her yerde mühründen bıraktığı izlere veda ederek.
Yüzünün en olmadık yerlerinden burnunun ucuna kadar geliyor.
Orada gözyaşının işi olmadığı fark etmiş olacak ki
Bu mutsuz, zorunlu yolculuğa son vererek kendini aşağı bırakıyor.
Beni ben yapan son damla da gidiyor senden.

Bir kuru öksürük tutuyor, bir türlü geçmek bilmeyen
Saniyeler, dakikaları kovalarken acın son buluyor.
O her zaman sevgiyle bakan gözler donuklaşıyor, sıcaklığıyla beni ısıtan bedenin buz kesiliyor.

Bana Sorma

Bana sorma, önce doğan güneşle başla.

Birçok canlının uyanışını sağlayan güneşle..

Arıların diyar diyar gezip aradığı o en güzel çiçek olduğunu fısıldayacaktır kulağına.

Bana sorma, uyandıktan sonra buz gibi suyla yüzünü yıkamış o adama sor.

Kahvaltısız işe gidemeyen adama...

Kahvaltısının vazgeçilmezi çayı olduğunu, nasıl bilmezsin dercesine söyleyecektir sana.