Toprağa tohum eker; bitkiler, meyveler, gölgesinde nice anılar paylaşılan kocaman bir çınar oluverir.Ne kadar su verildiyse o denli hızlı büyür. İhmal edilirse bir toprak, kahrından ağlamaya başlar. En sonunda kuruyan göz yaşları kendini ve üzerinde ne varsa yok eder. Suya, ilgiye aç; kırılgan bir topraktır geriye kalan.
