Yıkık döküktü sabahlar, öğleler, gün batımları, geceler de...
Günden bir ben kalmadıktan, zaman beni geçip gittikten, benden geçtikten sonra günün ne önemi var ki demişti arkadaşı Gizli Özne, onu şimdi anlıyordu.
Zaman beni geçti...
Ben geçtim...
Olmamıştı, hayalleri veya yaşanmışlığa dair hatırlamak istediği zerre kadar ayrıntı yoktu. Nasılsa hepsi de üzerinden geçip gidecek ve hatırlanmaz hale gelene kadar kalbini yoracaktı.
Sahi, kalbi hala nasıl atıyordu?
Bir an bile teklemeden...
Bu mekanizmayı çözebilse belki zaman...
Hayır.
Zaman geçecekti;
Ondan öncekileri nasıl geçtiyse, ondan sonrakileri nasıl geçecekse öyle geçecekti.
Akreple yelkovan üzerinde götürdüğü dünya kadar hayatı ve yaşanmışlığı bilse bir saniye bile ilerleyemezdi...
