Günce1

Merhaba sevgili okur. Biliyorum şu sıralar seni ihmal ettim.
Aslında o ihmal değil bil istedim. İki taşın arasında kalmış bir Gizli Özne sürekli yazamıyor ne yazık ki.
Ne zaman düze çıkacağımı bilmediğim bir yokuştayım...
Tek bildiğim ilerlemek zorunda olduğum ve bunu yaparken hayatımda hiçbir lükse yer yok.
Evet, yeniden!
Yeniden sınav hazırlığı, tabi bu defa kendimi çok yormadan ama huzursuzum işte sevgili okur.

Atamadılar Sevgili Okuyucum

Atamadılar, atanamadım sayın okur. Hem de mülakattan aldığım 87 küsür puanla...
Ayrıntısına, yakarışlarına tabi ki girmeyeceğim o Allah ve ben arasında...
Kimseye diyemediğin göz yaşlarını sakladın mı sayın okur?
Türkiye 418.siydim oysa ben atancaktım, güzel öğrencilerimle imkansızlıklar içinde mücadele verecektim şu dünyada benim de dikili ağacım olsun diye.
Olmadı be. Sıralama açıklandıktan sonra tamam be, dedim oldu.
 Geceler, gündüzler, emekler, göz yaşları, bir gün bile dışarı çıksam çektiğim vicdan azabı, biriyle konuşurken kaybettiğim veya duş aldığım için bile üzüldüğüm, korktuğum vakitler için değdi.
Olmadı ama tüm o fedakarlıklar için değmedi, en azından şimdilik.

Terapi

Sınavıma iki gün kalmış, son demlerimde ve son denemelerimle boğuşuyorum sevgili okur.
Hal vaziyet ise, boğaz ağrısı yaz gününde, bolca burun akıntısı, burun kenarlarında çıkmış uçuklar.
Biraz da karın ağrısı. Ooooh mis. Daha ne olsun.
Biraz önce annemin dizine yattım, anne bitsin artık dedim öksürüğüm izin verdiğince anlaşılır bir şekilde. Birkaç gizli damla aktı gözlerimden. 22 yaşında koca bir bebek olmak istemedim çünkü. Umarım o sırada diziye bakıyordur, görmemiştir.
Annemizin dizinde gizlice ağlamalarımız da olmasa, ne kalır ki elimizde değil mi?
Biraz konuştuk, cuma günü saçını boyat istersen dedi. Diplerim geleli aylar oldu. İçimden hiçbir şey gelmediği için iğrenç bir şekilde duruyorum :)  Sonuç olarak evet, boyatacağım.
Zaten dışarı çok az çıktım son iki aydır. Yeter be dememek için kendimi zor tutuyorum. Şöyle bir dağın zirvesine çıksam bağırsam belki daha iyi gelir. Bilemiyorum.
Ekmek kaygısı, emek korkusu buymuş sevgili okur.
Çiçeği burnunda mezun kpss derdinde. Bu da bitiyor şükür. Sonra sırada mülakatlar, hangi şehre atancam, evi nerden tutcam telaşları olacak tabi. Bir de miniklerim olcak. Umarım -atanabilirsem- mesleğini layıkyla yapan bir okul öncesi öğretmeni olurum.
Hayırlısı.
Sınavım cumartesi, taze mezuna bir dua eden olur mu ki acaba?

Hi Guys

Selamlar. Yazamıyorum arkadaşlar. Belki vaktim var ama ne enerjim, ne iki kelimeyi bir araya getirecek gücüm var. Yapamıyorum. Bir zamanlar içimden dökülüverirdi sözler.
Şimdi yazmayı bırakın duş almak dahi yük benim için. Sanki sadece ders çalışmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. Ha arada yemeğimi tuvaletimi hallediyorum tabi.
Çok mu inekliyorum?
Hayır!
Vakit kalmıyor ki okuldu, stajdı, dersaneydi...
Gelmişiydi...
Geçmişiydi...
Geçmemişiydi...

Nerelerdeyim?

Merhaba sevgili okuyucu. İçinde sayamayacağım kadar ''o'' bulunan ço...k yoğun bir dönemden geçiyorum. Kısmet olursa seneye okul öncesi öğretmenliğine talibim :). Ondan bu telaşlar.
Ösym' nin kısa süre önce yaptığı açıklamaya göre sınavım 22 mayısta olacak. Bu yaşıma kadar böyle bir darbe yemedim. Hayır neden iki ay geriye alırsın ki sınavı?

Tatil

görsel alıntıdır

Geçen hafta perşembeden beri evdeyim. Ne zamandır yazayım diyorum ama o kadar yoğunum ki arada bir yazılarınızı okumaktan başka bir şey yapamadım.
  Gündüzleri ziyaretler, ev uğraşları, eski dostlarla geçerken geceleri Dexter izliyorum. Gerçekten harika bir dizi. Hala benim gibi izlememiş olanlar varsa tavsiye ederim. Yurttayken ara verdiğim birçok diziye yeniden başladım. Akşamları çayımızı alıp dizi izliyoruz annemle. Muhteşem bir ikili olduk :)). Sizler de iyisinizdir umarım.